Το κείμενο αυτό γράφτηκε προ αρκετών εβδομάδων, λίγο μετά την αρχή της αγωνιστικής χρονιάς. Επικαιροποιήθηκε, και είναι ώρα πια να δημοσιευθεί.

Η φετινή χρονιά είναι ένα τεστ. Μια δοκιμή. Μια δοκιμασία.

Αγαπούν όλοι ειλικρινά το μπάσκετ; Αν μπει ένας νέος παράγοντας στον χώρο απλά για να βοηθήσει, για το καλό,  τον αγκαλιάζουν όσοι ευαγγελίζονται ένα καλύτερο αύριο για το άθλημα; Ή τον πολεμάνε, αν δεν σκύβει το κεφάλι; Αν αγαπάς το μπάσκετ κι απλά θέλεις να βοηθήσεις, πως είναι να σαι Πρόεδρος μιας ομάδας ομάδας στην Ελλάδα;  Να μείνεις στον χώρο και να πολεμάς, ή, αν δεν σε θέλουν και υπάρχουν πολλοί σκάρτοι τριγύρω, καλύτερα να φύγεις γιατί κινδυνεύεις;

Ξεκινάμε μια νέα μορφή επικοινωνίας. Πως είναι στα αλήθεια ο χώρος του ελληνικού μπάσκετ, και στα φώτα αλλά κυρίως και  πίσω από την κουρτίνα, στο παρασκήνιο; Είναι ένα παιχνίδι το μπάσκετ ακόμα; Για νέους αθλητές και αθλήτριες που το βλέπουν σοβαρά, είναι ακόμα παιχνίδι ή κυρίως μια πίεση από εκατό πλευρές; Πόσο δύσκολη είναι η δουλειά των προπονητών; Ποια άσχημη σχέση αναπτύσσεται συχνά με αρκετούς γονείς, κι ας ξεκινούν όλοι με τις καλύτερες προθέσεις; Πόσο εύκολη είναι η συνεργασία για το καλό του αθλητισμού με τις τοπικές αρχές, με Δημάρχους και Αντιδημάρχους και τοπικά συμφέροντα; Πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι το γηπεδικό για μια ομάδα που βασίζεται σε δημοτικές εγκαταστάσεις; Πως βλέπει η μια ομάδα την άλλη, και το ένα άθλημα το άλλο; Ποια η σχέση της ΕΟΚ και των παραγόντων με τις ομάδες και το άθλημα; Ποιός ο ρόλος των μάνατζερς; Πόσο επικίνδυνο είναι το στοίχημα για το ελληνικό μπάσκετ, δυστυχώς όσο γίνεται όλο και πιο δυνατό στην ελληνική κοινωνία; Πόσο κακό κάνουν όσοι παίζουν, ή πιθανόν στήνουν παιχνίδια, στα μουλωχτά, αλλά και όσοι πιθανόν να κάνουν τα στραβά μάτια γι αυτό;

Όταν ξεκίνησα να βοηθώ μια ομάδα από τίμιους και άξιους ανθρώπους, να πάμε την Ιωνία πιο ψηλά, πριν περίπου δύο χρόνια, το έκανα με αγάπη για τον αθλητισμό και για την τοπική κοινωνία. Ήθελα να βοηθήσω να έρθουν πιο πολλά παιδιά κοντά στο μπάσκετ, αγόρια και κορίτσια, γιατί είναι ένα παιχνίδι με χίλια καλά, που μπορεί να σου μάθει πολλά. Να μάθεις να συνεργάζεσαι, και να βάζεις το εγώ κάτω από το εμείς. Να μάθεις να χάνεις, γιατί στη ζωή έχει και ήττες και πρέπει να ξέρεις πως να τις διαχειριστείς. Να μάθεις να κερδίζεις κάποιες φορές, αν δουλεύεις σκληρά και παλεύεις. Να μάθεις να σέβεσαι τους άλλους, τον συμπαίκτη, τον αντίπαλο, τον διαιτητή, τον διαφορετικό από εσένα. Να μάθεις να προσέχεις το σώμα σου, γιατί αυτό είναι υγεία. Να μένεις μακριά από τις οθόνες και τοξικά social media, όσο μπορείς. Να μένεις μακριά από τοξικές ουσίες. Να κάνεις φίλους. Χίλια καλά έχει το μπάσκετ, γι αυτό αξίζει πολύ κάποιος να ασχοληθεί και να προσπαθήσει να το βοηθήσει, και το κράτος και ο καθένας απο μας. Κι ας γίνεις και, γραφικός για τους πολλούς, Πρόεδρος.

Αλλά έχει και πολλές παγίδες ο χώρος. Για μικρούς και μεγάλους. Για τα παιδιά στις Ακαδημίες, αρκετές οι χαρές αλλά αρκετοί και οι κίνδυνοι. Και για τα αγόρια και για τα κορίτσια. Υπάρχουν παγίδες και για τους γονείς. Για τους προπονητές. Για τους παράγοντες. Για κάποιον που θέλει απλά να βοηθήσει. Για όλους. Έχει και μια σκοτεινή πλευρά ο χώρος.

Η φετινή χρονιά είναι ένα τεστ, μια δοκιμασία και μια δοκιμή. Θέλουμε πραγματικά όλοι στον χώρο το καλό του μπάσκετ, το καλό του αθλητισμού, το καλό των παιδιών; Θα γράφουμε τα πάντα ανοιχτά εδώ φέτος. Και στο σάιτ της Ιωνίας μας, ioniabc, και στα social media της ομάδας, και αλλού. Μπορεί να χρειάζεται να γραφτεί και ένα βιβλίο, με working title «Από τη Θέση του Προέδρου», για το ελληνικό μπάσκετ. Για τα καλώς καμωμένα, αλλά και και για τα κακώς κείμενα στο ελληνικό μπάσκετ. Από τη θέση του Προέδρου. Συζητώντας και καταγράφοντας αρκετά, πάντα ανοιχτά και καλοπροαίρετα, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με όλα και με όλους.

Υπάρχει πια ο χρόνος και η διάθεση, και ίσως και η ανάγκη, και για ένα βιβλίο έρευνας για τον ελληνικό αθλητισμό και το ελληνικό μπάσκετ. Από την οπτική ενός Προέδρου ομάδας, αλλά και με αυστηρά κριτήρια, ιστορική έρευνα και ερευνητική δημοσιογραφία. Η έρευνα, οι συζητήσεις και οι συνεντεύξεις προχωρούν. Όσο χρειαστεί. Μπορεί να ακολουθήσει ένα τέτοιο βιβλίο την έκδοση του βιβλίου έρευνας για την εκπαίδευση και το Κολλέγιο Αθηνών, η οποία έρευνα κράτησε 4 χρόνια, σε Ελλάδα και Αμερική. Η μελέτη με τίτλο «Κολλέγιο Αθηνών, ένα σχολείο για την ‘ηγέτιδα τάξιν΄», Εκδόσεις Ίκαρος, το οποίο βρίσκεται πια στα βιβλιοπωλεία, έχει λάβει ήδη πολλές θετικές κριτικές και είναι μάλιστα bestseller στον Ευριπίδη για τον Νοέμβριο, top-3 non fiction, μαζί με την Ιθάκη του Αλέξη Τσίπρα.

Είμαστε αρκετοί, όσοι ειλικρινά και άδολα θέλουμε το καλό του ελληνικού μπάσκετ. Και αρκετοί δεν φοβόμαστε. Στεκόμαστε αυστηρά απέναντι σε όλους όσους, σκόπιμα ή μη, βλάπτουν το άθλημα. Ελπίζουμε πως αρκετοί στην ΕΟΚ, στις ομάδες, στα media, στις Ακαδημίες και στον χώρο του μπάσκετ συνολικά, να συμφωνήσουν πως, για να πάει μπροστά το ελληνικό μπάσκετ, χρειάζεται να μη κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι, αλλά να μιλάμε ανοιχτά για όλα. Όσοι ήδη δέχονται να μιλήσουν για την έρευνα για το ελληνικό μπάσκετ, όσο ψηλά ή χαμηλά κι αν βρίσκονται, είναι αξιέπαινοι. Χρειάζεται βέβαια θάρρος ομολογουμένως, και δεν το έχουν όλοι. Και πρέπει να καταπολεμηθούν συμφέροντα, που μπορεί να βρίσκονται ψηλά. Ωστόσο, μόνο έτσι μπορεί να πάει το ελληνικό μπάσκετ μπροστά.

Η φετινή χρονιά είναι ένα τεστ. Μια δοκιμή. Μια δοκιμασία. Θα δούμε πως θα πάει.

Από τη Θέση του Προέδρου.

Γιώργος Νικολόπουλος

Πρόεδρος ΔΣ

ΙΩΝΙΑ